Railway Engineer Need Justices for safety of indian railway....

પ્લીઝ તું વધારે પડતી હમદર્દી ન બતાવ!

પ્લીઝ તું વધારે પડતી હમદર્દી ન બતાવ!
----------------------------------------------
ચિંતનની પળે-કૃષ્ણકાંત ઉનડકટ
----------------------------------------------
આપે છે દિલાસા અને રડવા નથી દેતા,
દુ:ખ મારું મને મિત્રો જીરવવા નથી દેતા,
આંસુઓ ટકાવે છે મને ભેજ બનીને,
એ જીવતા માણસને સમગવા નથી દેતા.
-રઇશ મનીયાર
----------------------------------------------
 
દરેક વ્યક્તિને કોઈક ઉપર લાગણી હોવાની જ. દરેક માટે કોઈ વ્યક્તિ ખાસ હોવાની જ. આપણને જેના ઉપર લાગણી હોય એની કેર કરવાનું આપણને ગમતું હોય છે. ઘણી વખત આપણે આપણી ફરજ સમજીને પણ કોઈનું ધ્યાન રાખતાં હોઈએ છીએ. જેના પ્રત્યે સ્નેહ હોય એ ક્યાંય ગયા હોય તોપણ આપણે પૂછી લેશું કે, બરાબર પહોંચી ગયા? કોઈ તકલીફ તો નથી પડીને? બધું કમ્ફર્ટેબલ છે ને? કંઈ કામ નથીને? આપણને ખબર હોય કે એ પહોંચી વળે એમ છે તોપણ આપણે તેની ખબર પૂછી જોશું. કંઈક પ્રોબ્લેમ થશે તો સહુથી પહેલો મને ફોન કરશે, એની ખબર હોય તોપણ આપણે સામે ચાલીને ચેક કરીશું. આવું થવું સ્વાભાવિક છે. જેના પર સ્નેહ હોય એની ચિંતા થાય એ પણ એક પ્રકારનો પ્રેમ જ છે. આમ છતાં એક હકીકત એ છે કે, હમદર્દીનો પણ અતિરેક ન થવો જોઈએ. ઘણી વાર માણસ એટલું બધું ધ્યાન રાખતો હોય છે કે સામા માણસને ગૂંગળામણ થવા લાગે.

આપણે આપણી અંગત વ્યક્તિને કહેતા હોઈએ છીએ કે, આઈ એમ ધેર ફોર યુ ઓલવેઝ. અડધી રાતે યાદ કરજે ને હું હાજર હોઈશ. સારી વાત છે આવું હોવું જોઈએ. જોકે, જ્યાં સુધી કોઈ સાદ ન પાડે ત્યાં સુધી હોકારો દેવાનો પણ કોઈ મતલબ હોતો નથી. વધારે પડતી કેર કરીને ઘણી વખત આપણે આપણી વ્યક્તિનું જ અહિત કરતાં હોઈએ છીએ. હું છું ને, હું કરી દઉં છું ને, તું ચિંતા ન કર. આવું કરીને આપણે તેને કંઈ કરવાની છૂટ કે મોકો જ આપતાં હોતા નથી. હમદર્દી અને સહાનુભૂતિની પણ એક મર્યાદા હોવી જોઈએ. કોઈને એટલા પેમ્પર ન કરો કે એ પાંગરી જ ન શકે! એને દોડવા દો, પડે ત્યારે જ એને ઊભા કરવા જાવ. બનવા જોગ છે કે એ ન પણ પડે.

ઘણા લોકો એટલા માટે કોઈના ઘરે જતાં હોતા નથી, કારણ કે એ ત્યાં પોતાની રીતે રહી શકતા નથી. જેના ઘરે ગયા હોય એ પાછળને પાછળ ફરતાં હોય છે. એની દાનત ધ્યાન રાખવાની હોય છે. આપણે કહીએ કે જરૂર હશે તો હું કહી દઈશ, તોપણ એ કેડો છોડતા નથી. દોસ્તી, પ્રેમ અને લાગણીમાં  મોકળાશ જરૂરી હોય છે. જરૂર પડે ત્યારે હાજર હોઈએ એ પ્રેમ છે, પણ જરૂર ન હોય ત્યારે ગેરહાજર રહેવું એ સમજણ છે.

'ના તારે આમ નથી રહેવું. હું બધી વ્યવસ્થા કરી આપું છું.' વધારે પડતો ઉત્સાહ બનાવીને આપણે ઘણી વાર આવું કહેતા હોઈએ છીએ. કોઈને ન ગમતું હોય, મદદ લેવી ન હોય, સહાનુભૂતિ ન મળતી હોય તોપણ આપણે આપણો કક્કો છોડતા નથી. આપણને યોગ્ય લાગે એમ જ કર્યા રાખીએ છીએ. સામેની વ્યક્તિને યોગ્ય લાગે એમ જ કર્યા રાખીએ છીએ. સામેની વ્યક્તિને યોગ્ય લાગે છે કે નહીં તેની પરવા પણ નથી કરતા. રાજકોટના કાટૂર્નિસ્ટ મિત્ર નીતિન ભટ્ટે હમણાં એક પંક્તિ મોકલી આપી. 'એમને અંધકાર માફક હતો અને અમે દીવો કરી બેઠાં!' દરેક વખતે અજવાળું જ ખપતું હોય એવું જરૂરી નથી. ક્યારેક અંધકાર પણ રૂડો લાગે છે. ક્યારેક એકલું રહેવું ગમતું હોય છે. પ્લીઝ લીવ મી અલોન કરી દીધા પછી પણ કોઈ ન છોડે ત્યારે ત્રાસ વર્તાતો હોય છે.

તમે તમારી ભૂમિકા જેટલી ભજવાની હોય એટલી જ ભજવો છો? એક કલાકારે સરસ વાત કહી હતી કે એક્ટિંગ યોગ્ય હોવી જોઈએ, ઓવર એક્ટિંગથી માણસ ઓળખાય જાય છે. હમદર્દી માટે પણ આ વાત એટલી જ લાગું પડે છે. ભૂમિકા ભજવવાની હોય ત્યારે જ મંચ  ઉપર આવવું અને ભૂમિકા પૂરી થાય એટલે મંચ છોડી દેવો એ જ સાચા વ્યક્તિની ઉમદા નિશાની છે. એક પતિ-પત્ની હતાં. બંને વચ્ચે  નાની-નાની બાબતે  મતભેદ થતા. પત્નીના એક મિત્રને આ વાતની ખબર પડી. તેણે પોતાની ફ્રેન્ડને અમુક વાત સમજાવી. તું તારા પતિ સાથે આવું વર્તન કર. તારા સ્વભાવમાં થોડુંક પરિવર્તન કર. એ છોકરીએ મિત્રની સલાહ માનીને પોતાનામાં પરિવર્તનો કર્યા. તેનામાં પોઝિટિવ પરિવર્તન જોઈ પતિના વર્તનમાં પણ સુધારો થયો. પત્નીના મિત્રએ પછી પતિ સાથે પણ દોસ્તી કેળવી અને તેને પણ થોડાક સુધારા કરવા કહ્યું. બંને હવે સરસ રીતે રહેતા હતા. મિત્રની દાનત ઉમદા હતી. તે એવું જ ઇચ્છતો હતો કે તેની મિત્ર અને તેનો  પતિ ખૂબ સરસ રીતે રહે. પતિ-પત્ની વચ્ચે બધુ સરખું થઈ ગયું પછી પણ એ મિત્ર બંનેને સલાહો આપ્યા જ રાખતો. એક દિવસ પેલી છોકરીએ તેના મિત્રને કહ્યું કે, તારી લાગણી હું સમજું છું. તું અમારા બંનેનું ભલું ઇચ્છે છે એ પણ મને ખબર છે. આમ છતાં તને એક રિક્વેસ્ટ છે કે હવે તું વધુ પડતી ચિંતા ન કર. વધુ સલાહ ન આપ. તારી જરૂર પડશે તો હું તને ચોક્કસ કહીશ. હવે અમને અમારી રીતે રહેવા દે. અમને અમારી રીતે જીવવું છે. તારી રીતે નહીં.પાટા ઉપરથી ગાડી ઉતરી ગઈ હતી ત્યારે તે આવીને ગાડી પાટા પર ચડાવી દીધી, પણ હવે એને ધક્કા  મારવાનું છોડી દે.

કુદરતે દરેક વ્યક્તિને પોતાની લડાઈ લડવાની તાકાત આપેલી જ હોય છે. એના વતી લડાઈ કરવા નીકળવાની જરૂર નથી. હા, જરૂર પડે ત્યાં  ઢાલ બનો પણ એની લડાઈ એને જ લડવા દો. કોઈની લડાઈ લડીને આપણે ઘણી વખત એની શક્તિ જ છીનવતાં હોઈએ છીએ. પ્રોત્સાહન આપો પણ એને એની રીતે લડવા દો અને જીવવા દો. એક ફેમિલીની આ વાત છે. એક યુવાનનું નાની વયે અવસાન થયું. તેની પત્ની અને બે બાળકો હતાં. ફેમિલીને ચિંતા થઈ કે હવે તેનું શું થશે? બધાએ કહ્યું કે તું જરાયે ચિંતા ન કરતી. અમે બધા જ બેઠાં છીએ. સારી વાત છે. આવું ફેમિલી હોય ત્યારે મુશ્કેલીમાં મૂકાયેલ વ્યક્તિને ધરપત રહે છે.

થયું એવું કે પછી પરિવારજનો મરનાર યુવાનની પત્નીને રેઢી જ ન મૂક્તા. કોઈનેકોઈ તેની સાથે હોય. તેનું બહું જ ધ્યાન રાખે. આખી સ્થિતિ જોઈને એક વડીલે બધાને કહ્યું કે હવે એને એવી રીતે રહેવા દો. એની શક્તિને તમે કેમ ઓછી આંકો છો? એનામાં જે મૂળી છે એને બહાર આવવા દો. એ એના સંતાનોનું ધ્યાન રાખી શકે એટલી સક્ષમ છે. સારા-નરસાનું તેને ભાન છે. પતિની જગ્યાએ એને જોબ પણ મળી ગઈ છે. એના નિર્ણયો એને લેવા દો. એના વતી બધા જ નિર્ણયો તમારે કરવાની કંઈ જરૂર નથી. એને કામ પડશે તો એ કહેશે. તેને માત્ર ભરોસો આપો કે મુશ્કેલી પડશે તો અમે છીએ. એ મુશ્કેલીમાં જ છે એવું ન સમજો.

કોઈના હિતની એટલી બધી ચિંતા પણ ન કરો કે જાણે-અજાણે એનું અહિત થઈ જાય. દરેકની સુખની વ્યાખ્યા પોતાની હોય છે જે વ્યક્તિને પોતાની રીતે સુખી રહેતા આવડતું હોય એને એની રીતે રહેવા દેવી જોઈએ. એને દુ:ખી સમજીને આપણે ઘણી વખત એનું સુખ છીનવતા હોઈએ છીએ. સ્નેહ પણ સતામણી ન બની જાય એની તકેદારી રાખવી જોઈએ. પંખી પાંજરામાં સેઇફ હોય છે, પણ પાંજરામાં આકાશ હોતું નથી!

છેલ્લો સીન :
કોઈને તરસ લાગી હોય ત્યારે તેની તરસ છીપાય એટલું જ પાણી આપો, વધુ પડતું પાણી ક્યાંક એને ડૂબાડી ન દે!
-કેયુ

 ('દિવ્ય ભાસ્કર', 'કળશ' પૂર્તિ, તા. 09 ડિસેમ્બર 2015, બુધવાર, 'ચિંતનની પળે' કોલમ)

તારે તો બસ તારું ધાર્યું જ કરવું છે!

તારે તો બસ તારું ધાર્યું જ કરવું છે!
ચિંતનની પળે : કૃષ્ણકાંત ઉનડકટ

હમને ઇક શામ ચરાગોં સે સજા રક્ખી હૈ,
શર્ત લોગોં ને હવાઓં સે લગા રક્ખી હૈ,
તુમ હમે કત્લ તો કરને નહીં આયે લેકિન,
આસ્તીનોં મેં યે ક્યા ચીઝ છૂપા રક્ખી હૈ?
-નઝીર બનારસી.

માણસ એકલો રહી શકતો નથી. એકલતા માણસને પાગલ કરી દે છે. માણસને કોઈના સાથની જરૂર પડે જ છે. માણસને વાત કરવા માટે કોઈ જોઈતું હોય છે. વાત કરે, વાત સમજે અને વાત માને એવી વ્યક્તિ જિંદગીમાં હોય તો જ જિંદગી જીવવા જેવી લાગે છે. દરેક વ્યક્તિ દરેક વખતે આપણી દરેક વાત માને એવું જરૂરી નથી અને એવું શક્ય પણ નથી. એટલે જ આપણ એડજસ્ટમેન્ટ કરવું પડતું હોય છે. એડજસ્ટમેન્ટ ન હોય તો અંતર વધી જાય. સંબંધો માટે સમાધાન કરવાં પડતાં હોય છે. માત્ર સંબંધો માટે જ નહીં, સમાધાન માટે સંવાદ જરૂરી છે. જે માણસ સંવાદ ન કરી શકે એ સમાધાન ન સાધી શકે.

દરેક માણસે પોતાનું ધાર્યું કરવું હોય છે. માત્ર ધાર્યું કરવું જ હોતું નથી, બીજા પાસે પણ પોતાનું ધાર્યું કરાવવું હોય છે. આપણી બધી જ વાત માને એ આપણને સારો માણસ લાગે છે. સામું બોલે, આર્ગ્યુમેન્ટ કરે અને પોતે શું માને એ કહે એટલે આપણે એવું માનવા લાગીએ છીએ કે એ આપણો વિરોધી છે. વિચારોની આઝાદી સૌથી વધુ સંબંધોમાં જરૂરી હોય છે.

એક પતિ-પત્ની હતાં. પતિ કંઈ પણ વાત કરે એટલે પત્ની ફટ દઈને હા પાડી દે. વાત સાચી હોય કે ખોટી હોય, પત્ની વાત પૂરી થાય એ પહેલાં જ કહી દે કે ઓકે. એક વખત પતિએ કહ્યું કે તું મારી દરેક વાતમાં હાએ હા પુરાવી દે છે. પત્નીએ કહ્યું હા, હું તારી દરેક વાતમાં હા જ પુરાવી દઉં છું, કારણ કે તું તારું ધાર્યું જ કરે છે. તારે એ જ કરવું હોય છે જે તું ઇચ્છે. હું પહેલાં તને મારા વિચાર કહેતી હતી. હું કહું એમ ક્યારેય થતું જ નહીં. આખરે મેં કંઈ કહેવાનું જ બંધ કરી દીધું. તને ઠીક લાગે એમ કર. પતિએ કહ્યું કે તું શું ઇચ્છે છે? હું જે ઇચ્છતો હતો કે હું જે ધારતો હતો એ મેં તને કન્વીન્સ કરવાના પ્રયત્નો કર્યા છે. તું કન્વીન્સ થઈ જાય છે. તું નેગેટિવલી કન્વીન્સ થાય છે. દિલથી નથી થતી. તને મારી વાત વાજબી ન લાગતી હોય તો તું મને તારી વાત કેમ કન્વીન્સ નથી કરતી? તું તો તરત હાર સ્વીકારી લે છે. ઘણી વખત આપણે હા પાડીને પણ હારી જ જતાં હોઈએ છીએ. મને ઘણી વખત ખબર હોય છે કે હું ખોટો છું, એ પણ ખબર હોય છે કે તને મારો નિર્ણય ગમ્યો નથી, છતાં તું હા પાડી દે છે. મારી પાસે મારી વાત સાચી હોવાનાં કારણો છે, એ કારણો હું તને કહું પણ છું. તને જો એ વાત સાચી ન લાગતી હોય તો તારે એનાં પણ કારણો તો આપવાં જોઈએને?

આપણે કારણો આપતાં નથી. કાં તો લાદી દઈએ છીએ અને કાં તો સ્વીકારી લઈએ છીએ. સ્વીકારમાં સંમતિની સાથે સહમતી પણ જોઈએ. હોડીમાં બેઠેલા બંને માણસ એક તરફ જ હલેસાં મારે તો જ હોડી આગળ વધે છે. બંને એકબીજાની વિરુદ્ધ દિશામાં હલેસાં મારતાં રહે તો કદાચ હોડી ડૂબી ન જાય પણ આગળ વધતી તો અટકી જ જાય. ઘણા લોકોની લાઇફ એક જ જગ્યાએ સ્થિર થઈ ગઈ હોય છે. જિંદગી જિવાતી હોય છે, પણ જિંદગી આગળ વધતી નથી. આપણને એવું લાગે છે કે જિંદગીમાં કંઈક અટકી ગયું છે. બધું જાણે રોકાઈ ગયું છે. આવું લાગે ત્યારે મોટા ભાગે જિંદગી નહીં, આપણે અટકી ગયા હોઈએ છીએ.

માણસને આદેશ આપવો ગમે છે. હું ઓથિરિટી છું. હું સિનિયર છું. હું બોસ છું. હું ઘરનો મુખ્ય માણસ છું. હદ ત્યારે થાય છે જ્યારે માણસ પોતે એવું માનવા લાગે કે મને બધી ખબર પડે છે. બુદ્ધિ બધામાં હોય છે. આપણને આપણી બુદ્ધિ જ બેસ્ટ લાગતી હોય છે. આપણી બુદ્ધિ સાથે ઘણી વખત આપણે રિલેક્સેશન પણ કરતાં હોઈએ છીએ. બીજાની ઇચ્છા, બીજાના વિચારો અને બીજાની માન્યતાને સ્વીકારવાનું વલણ પણ રાખતાં હોઈએ છીએ. એક પતિ-પત્નીની આ વાત છે. પતિ એની પત્નીને બહુ પ્રેમ કરતો હતો. એવું પણ સમજતો હતો કે બંને ખુશ હોય તો જ સંસાર સારી રીતે ચાલે. માણસ ઘણી વખત સંબંધોમાં પણ 'વ્યવસ્થા' ગોઠવી લેતો હોય છે. પતિ છ દિવસ પોતાનું ધાર્યું જ કરે અને રવિવારની રજા આવે એટલે પત્નીને પૂછે કે બોલ આજે શું કરવું છે? આજે મારે તારું ધાર્યું જ કરવું છે. તું કહે ત્યાં ફરવા જઈએ. તું કહે એ હોટલમાં જમવા જઈએ. પતિ પત્ની જે કહે એ માનતો પણ ખરો. પત્નીની ઇચ્છા પ્રેમથી પૂર્ણ કરતો. એક વખત પતિએ પૂછયું કે, હું તને સાચવું છુંને? તારું ધ્યાન રાખું છુંને? તને પ્રેમ કરું છુંને? પત્નીએ કહ્યું,ના. તું નિયમ મુજબ જીવે છે. તું તેં ગોઠવેલી વ્યવસ્થાને ફોલો કરે છે. પ્રેમ અને દાંપત્ય માટે પણ તેં તારા નિયમો બનાવી રાખ્યા છે.

એક દિવસ તું એમ જ કરે છે જેમ હું કહું છું. બાકીના દિવસો તું ઇચ્છે એમ જ કરે છે. એવા દિવસો કેટલા હોય છે જ્યારે આપણે બંને ઇચ્છતાં હોઈએ એ રીતે જિવાતા હોય છે? વાત તારી મરજી કે વાત મારી મરજીની નથી, વાત આપણી મરજીની છે. રવિવારે તારે શું કરવું છે એ કેમ નથી કહેતો? તારે ક્યાં ફરવા જવું છે? અથવા તો મને ક્યાં ફરવા લઈ જવી છે? મારે તો ત્યાં જવું હોય છે જ્યાં તારે માને લઈ જવી હોય છે. બાકીના દિવસોમાં તું કંઈ પૂછતો નથી, તું કંઈ કહેતો નથી. તું કહે એમ હું કરતી રહું છું અને હું કહું એમ તું કરતો રહે છે. આ જ દાંપત્ય છે? આવું કરીને તો આપણે વિવાદ ટાળતાં હોઈએ અને વિચાર રૃંધતા હોઈએ એવું લાગે છે. આપણે સાતેય દિવસ સરખા ન કરી શકીએ?

આપણું ધાર્યું કરીને ઘણી વખત આપણે આપણાં જ બંધનમાંથી છૂટી શકતા નથી. એક વ્યક્તિ પ્લાનિંગ કરે અને બધા સાથે મળીને પ્લાનિંગ કરે તેમાં ફર્ક હોય છે. મારા ઘરમાં તો મારું જ ધાર્યું થાય એવું ઘણા લોકો કહેતા હોય છે. હકીકતે ધાર્યું થતું હોતું નથી, ધાર્તું કરાવાતું હોય છે. ઘરને ડેકોરેટ કરતી વખતે ખૂણાના ભાગ પાડી શકાતા નથી. આ ખૂણામાં તને ગમે એમ ગોઠવ અને આ ખૂણામાં મને ગમે એમ ગોઠવીશ. એમ ગોઠવાય તો ખૂણા સુંદર દેખાતા હશે તોપણ જુદા જુદા હશે. ઘરનું સૌંદર્ય તો બંનેનું ધાર્યું થતું હોય તો જ નિખરે છે. દાંપત્યમાં ડર, ડંખ કે દર્દ ન હોય તો જ પ્રેમ પાંગરતો રહે છે.

છેલ્લો સીન :
આપણે આપણું જ ધાર્યું કરાવતાં હોઈએ ત્યારે આપણે એવું ઘણું બધું પ્રાપ્ત કરી શકતા નથી જે આપણે ક્યારેય ધાર્યું જ ન હોય! -કેયુ.

('સંદેશ', સંસ્કાર પૂર્તિ, તા. 19 જુલાઇ, 2015. રવિવાર. 'ચિંતનની પળે'
કોલમ)

Thanking You Sir/Madam

From
Rakeshkumar Rajput
JE/PWAY/LKZ
Western Railway -Ahmedabad Division
Mo.No    +91-9714002191(Rly.CUG)
Reply If any 
jepwaylkz@gmail.com

sent from My iOS

Need of Right Person

Sometimes you have to try not to care, no matter how much you do because sometimes you can mean almost nothing to someone who means so much to you. It’s not pride it’s self-respect. Don’t expect to see positive changes in your life if you surround yourself with negative people. Don’t give part- time people a full-time position in your life. Know your value and what you have to offer, and never settle for anything less than what you deserve.~Rishi Rajput

Thanking you sir/Madam

Rakeshkumar Rajput

Sent from iOS

How To Make A Long Distance Relationship Work

However, it doesn’t mean it is impossible to make a long distance relationship work – of course it can. Here are few tips to help you handle your long distance relationship and get the best out of it.

1). Trust
The most important factor that must exist between you two is Trust. Yes, I understand that it’s a difficult thing to do because you have no idea what goes on over there but you also have to understand that a long distance relationship can never work without trust.

Try your best to avoid temptations and put in the same effort to remain faithful. Don’t intentionally put yourself where you can possibly get tempted. Assure your partner that there’s absolutely nothing to worry about.

Avoid putting pressure on your partner when you have no idea what they’re doing. Give them a little space, it won’t harm you instead, it will keep things calm.

2). Communicate Frequently
This is another key to a successful long distance relationship. Communicate daily if possible. Forget what happens in the world and talk more about yourselves. Even when you don’t have sufficient call credits, a text message won’t harm. Don’t forget the magic words, “I love you” each time you communicate. It helps. Remember, whenever you forget to keep in touch, always make up for it whenever you communicate.

3). Have Patience
You signed up for this. So, you need to wait. Have patience and always be positive.

4). Visit Often – When Possible
Are you the type who’s very busy with work? Yes, your partner might understand that but dear, you do need to make out time for a visit. At least, to make them feel what you have is real, not a blind relationship. Whenever you visit, try to spend every second on important and romantic things. Don’t waste the time because it doesn’t come always.

5). Make Sacrifices
Love requires sacrifices. Whenever you’re alone, there will be lots of temptations and things that would want to make you give up but please, don’t give up. You have to wait and believe. This is part of the major sacrifices you’ll make. Always believe and hope that the lonely times will someday end and good times will come.

6). Support Each Other
That you’re apart doesn’t mean you can’t support each other. Always make it possible for your partner to contact you whenever s/he is in trouble. Whenever they’re in trouble but can’t reach you, they begin to believe you’re of no use thereby, wanting out of the relationship. Financial, moral and emotional supports also proves you care.

7). Don’t Listen To Haters
Don’t just involve third parties in your affair when there’s no reason for that. Most of them are haters. They would try all they can to destroy your relationship and you’ll only give room for that by listening to them.

A friend of mine who keeps a long distance relationship once asked me, “Kay, my best friend advised me to ditch my man over a fight we had on the phone, what do I do”?

The first question I asked her was, “Is she keeping a long distance or traditional relationship?” and the answer was “Traditional.”

How can you you seek advise from someone who isn’t in a long distance relationship? Of course they’ll mislead you. They’re having a different experience from yours and their doubts may not reflect your present predicament. Try to handle your issues wisely. If you must seek advise, evaluate the person before proceeding. Remember, haters are everywhere.

feedback on
rajmcprojects@gmail.com

15 reasons why chocolates is better than to falling in love

Love is a wonderful feeling. Falling in love makes one happy, makes life beautiful. But it also brings a lot of problems in its wake. There's the pressure of being a perfect lover, of not messing it up. And some of us don't want to sign up for it. Lo and behold! Chocolate comes to the rescue.

Falling for chocolate comes naturally to most of us. Chocolate doesn't know how to be demanding, moody or dishonest which makes it so natural for us to love it. Here are fifteen reasons that show why falling for chocolate is better than falling in love:

1. You know chocolate will always be tall, dark and handsome!

2. It's not fake and sugary. It's genuinely sweet.
Not to sweep you off your feet. It's just honestly sweet and not overtly so.

3. They say all the good men/girls are already taken. Thankfully there are still many many charming chocolates to pick from!

4. Chocolate may make you fat, but it will NEVER EVER EVER call you FAT.

5. Neither will chocolate ask you that tricky question: "Am I looking fat?"
Chocolate knows exactly how fat it is and in fact carries the information printed on its clothes for all to see.

6. Chocolate is unpretentious. All that is promised outside lies inside. You can't say that about love now, can you?

7. Chocolate is always impeccably dressed...

8. ... but you need not dress up for chocolate.

9. Chocolate will never have any mood swings.
So you won't have any of those pointless fights which are a part and parcel of regular relationships.

10. On the other hand, chocolate will soothe you when you experience too many mood swings.
Because it contains MAGIC!

11. Love demands loyalty, while chocolate sets you free. Because, you can flirt with as many chocolates as you want.

12. Your love may not be as intense as you want it to be, but chocolate always is.
Look at that luscious temptation and say it isn't love at first sight!

13. It smells heavenly all the time!
And consistently.

14. People in love grow tired of each other. But chocolate you can only love more with every passing moment.

15. It's hard to understand what love is, but chocolate understands you and gives you what you need.
Effortlessly!

Thanking you

from
Rakesh Rajput

sending from IOS

Ebook free download of Chetan Bhagat"Half Girlfriend "

https://doc-0o-6s-docs.googleusercontent.com/docs/securesc/ha0ro937gcuc7l7deffksulhg5h7mbp1/1627bvejr66sb4o7u0qah80mjtsij4nk/1421748000000/13073936630633183461/*/0By9wjQndHrkTZHFUS29RbFE2LWc?e=download

આખરી ક્ષણ

આખરી ક્ષણ – રમેશ કે. પુરબિયા
Posted by અક્ષરનાદ

(શ્રી રોહિત શાહ સંપાદિત 'વાર્તાઉત્સવ'માંથી સાભાર, પુસ્તકપ્રાપ્તિની વિગતો લેખને અંતે આપવામાં આવી છે.)

એ સમયે ટૅક્સીની ગતિ મને વિમાન જેવી લાગી. બધું પાછળ જઈ રહ્યું હતું. એ આખું શહેર, એમાં વીતેલો સમય સાથે ઘણું ઘણું કે, જ્યાં અમારાં પગલાં સાથે અમારી સાથે અમારી નજરો વિહરી હતી. એ રંગીન દિવસો, પાર્ટીઓ, બજારો, અમારા મિલનનાં સ્થળો, શૉપિંગ-સેન્ટરો, ત્યાંનાં લોકો. એમનું યંત્રવત જીવન – બધું જ….

વીતાવેલી ક્ષણો બમણી ગતિથી આગળ થવા મથતી'તી પણ પાછળ જ.. હું આગળ ગતિ કરતો હતો અને એ…

પહેલી નજરમાં તો એ મને અમેરિકન જ લાગેલી. એવાં જ રૂપરંગ, ગોરીગોરી, ઉતાવળી ઇંગ્લિશ ભાષા, પહેરવેશ પણ ઇંગ્લિશ. એનું વ્યક્તિત્વ પણ એવું જ…

મેં એને પૂછ્યું હતુંઃ 'વૉટ ઈઝ યોર નેમ?'

તેણે કહ્યું, 'માય નેમ ઈઝ પ્રિયા ઍન્ડ આફ્ટર કમિંગ ટુ યુ.એસ.એ. માય નેમ ઈઝ રોઝી. ઈફ યુ વુડ કૉલ મી બાય માય ઇન્ડિયન નેઈમ, આઈ વુડ લાઈક ઈટ વેરી મચ.'

'વૉટ ડુ યુ મીન?' મેં પુંછ્યું .

'આઈ ઍમ એન ઇન્ડિયન.'

હું એની સામે આશ્વર્ય ભરી નજરે જોઈ રહ્યો. કેવું અદભુત! હું કલ્પી શકતો ન હતો. એણે કહેલું, 'આજકાલ કરતાં પંદર વર્ષ વીતી ગયાં આ શહેરમાં!

બે મહિના પહેલા હું ઇન્ડિયા આવી હતી મારી માસીના દીકરાનાં લગનમાં. પાંચ સાત દિવસ અમે રોકાયાં હતાં. થયું હતું, અહીં જ રોકાઈ જાઉં' પણ..

એ પછી ઑફિસ ના સમય પછી પણ અમે હંમેશા સાથે રહેતાં. જોતજોતામાં બે વર્ષ વીતી ગયાં.. હવે મારે પાછા જવાનું હતું, મારા વતનમાં ઇન્ડિયા.

ગઈ સાંજે એ મારી સાથે હતી. મેં એને કહ્યું હતું, 'હું પાછો જવાનો છું.'

એણે વિસ્મયપૂર્વક મારી સામે જોયું. આગના અંગારાએ જાણે દઝાડી દીધી હોય એટલી ત્વરાથી પુછ્યું, 'ક્યાં?'

'મારા વતનમાં, ઇન્ડિયા.'

એ મારો હાથ તરછોડી બારી પાસે જઈ ઊભી. એનું માથું બારીના બે સળિયા વચ્ચે ફસાયેલું હતું. એના હાથ સળિયા સાથે જકડાયેલા હતા, એના પગ થાંભલા બની ખોડાઈ ગયા હતા. એ ઊંચી નજર કરી વાદળછાયા આકાશમાં સોળે કળાએ ખીલેલા ચંદ્રમાને જોઈ રહી હતી. હાંદો આગળ જતો હતો અને વાદળી પાછળ રહી જતી હતી. તારે મઢ્યા આકાશમાં એની નજર કંઈક શોધી રહી હતી. બારીમાંથી આઓ પ્રકાશ રેલાતો હતો. આકાશમાંના ઘેરા વાદળમાં ચંદ્ર છુપાઈ જવાને કારણે ક્ષણ બે ક્ષણ ઓરડામાં અંધકાર છવાઈ જતો હતો.

મારા સુધી લંબાયેલો એનો પડાછાયો એકાએક અદ્રશ્ય થઈ જતો હતો. અંધકારમાં એનું શરીર એક છાયા બની રહી જતું હતું, કોઈ ભૂતપ્રેતની માફક.

એને કદાચ એ વખતે યાદ આવ્યું હશે કે હું ઇન્ડિયાનો છું અને એ ઇન્ડિયાની હોવા છતાં અમેરિકાની. હું એક મુસાફર કે પ્રવાસી માત્ર છું, હું કાયમી રહેવાવાળો નથી. હું થોડા સમય માટે જ આવ્યો છું, મારા કામ પૂરતો.

મારો હાથ એના ખભા ઉપર પડતાં એ ચમકી ગઈ. મેં કહ્યું, 'શા વિચારમાં ખોવાઈ ગઈ?'

વીજળીનો શોક લાગ્યો હોય એમ સળિયાને છોડી એ મને વળગી પડી. એ કોઈ શિકારી ની બીકથી હાંફતી હરણીની જેમ હાંફી રહી હતી. નિઃશબ્દ એ મારી સામે જોઈ રહી. એની આંખો ઊભરાઈ આવી. મેં એની આંખો ઉલેચવાનો કોશિશ કરી. એ સમયે બીજી કોઈ વાત કરવાનું મને ઉચિત નહોતું લાગ્યું. એ હિબકે ચડી. એનું ગળું સુકાવા આવ્યું હતું. મેં એને પાણીનો ગ્લાસ ધર્યો. પાણીનો ઘૂંટડોય માંડ ગળેથી ઉતર્યો. એ નીચું જોઈ હાથની આંગળીમાં પહેરેલી નંગવાળી વીંટીને જોઈ રહી હતી એની નાજુક આંગળીઓના સ્પર્શથી નંગ ઉપર બાઝેલી ધૂળ જાણે સાફ કરી રહી હતી. એણે મારી સામુ જોયું. એની આંખના દરિયા છલકાયા ને ઢોળાયા. હું સમજી શકતો હતો એની વેદના.

એ બારીના સળિયાનો સહારો લઈને ઊભી થઈ. ગલી સૂનકાર ઓઢી સૂતી'તી. વિશાળ રસ્તાઓ નિદ્રાધીન અવસ્થામાં પડ્યા હતા. થોડ ક્ષણો એ સૂનકાર અમારી વચ્ચે રેલાઈ ગયો. બારીથી અળગી કરતાં મેં એને કહ્યું, 'હવે આપણે થોડા જ કલાકો સાથે રહેવાનાં છીએ અને તું આમ..'

કદાચ એની પાસે કોઈ પ્રત્યુત્તર ન હતો. એની આંખો છલકાઈ આવી. એની વેદના મને પીડા આપતી હતી. મારાથી કહેવાઈ ગયું. તું પણ ઇન્ડિયા… જો તારી ઇચ્છા હોય તો..'

એના હદયમાં જાણે ધ્રાસકો લાગ્યો. એની આંખો પહોળી થઈ. એનું શરીર ટટ્ટાર થયું. એનો ઘૂંટાતો શ્વાસ એકાએક થંભી ગયો. એણે એનો હાથ મારા મોઢા પર દાબતાં કહ્યું, 'ના.. ના… એવું ન બોલ… તારા જેવો જ વિચાર કદાચ એમને આવ્યો હશે ને… આવા વિચારો કદા સ્ત્રી – પુરુષને એમની વાસ્તવિક દુનિયાથી દૂર ધકેલી દેતા હશે ને એનો શિકાર…'

'સંબંધની પણ સીમા હોય છે. અમુક સંબંધ ઘડીકનો તો અમુક કાયમી. અમુક સંબંધ નજીકનો તો અમુક નજીકનો હોવા છતાં દૂરનો. આપણો સંબંધ પણ નજીકનો હોવા છતાં દૂરનો હતો. આખરે તો સૌથી નજીકનો સંબંધ અપનાવવો જોઈએ. તારો નજીકનો સંબંધ તારી પત્ની છે મારો… ખેર, જવા દે એ બધી વાતો. સાચું કહું તો આ બે વર્ષનો સંબંધ જ મારો સહારો બની રહેશે, મારા હર દર્દની દવા બની રહેશે. જે જોયું, જાણ્યું અને સુખેથી માણ્યું એ જ સાચું, બાકી તો…' એણે એના હાથની આંગળીઓ અને અંગૂઠાની મદદથી આંખો નિચોવી…

મેં એને કહ્યું, 'ભલે આપણે શરીરથી ન મળી શકીએ, પણ હું હંમેશા તને ફોન કરતો રહીશ, પત્રો લખતો રહીશ અને તું પણા મને…'

એણે કહ્યુંઃ 'ના, એનો કોઈ અર્થ નથી.'

મને થયું, એની સાથે વિતાવેલા દિવસો, સંબંધનું આખરી સ્વરૂપ પ્રેમ અને ન કહેવાય એવું ઘણું ઘણું, આ બધું શું… અમારા અંગત બની ગયેલા સંબંધનો આટલો જલદી ભૂતકાળ..?

'જોતજોતામાં બે વર્ષ, બે મહિના, દિવસો અને કલાકો… પછી એક આખરી ક્ષણ… સમયને જતાં કયાં વાર લાગે છે? સંબંધ સીમિત નથી હોતો, સમય સીમિત હોય છે. સંબંધ ભૂતકાળ પણ નથી હોતો, પણ સમય ભૂતકાળ બને છે. સંબંધ તો હંમેશા વર્તમાનની સાથે ચાલનારો છે. કાશ! સમયને જો બાંધી શકાતો હોત! બસ હવે ઘડી-બે-ઘડીનો સાથ… તમારું વિમાન ઊડશે અને હું જોઈશ…'

'બસ, એટલું જ…? એનાથી વિશેષ કાંઈ નહીં?'

એના વીખરાયેલા વાળને ગોઠવતાં એણે કહ્યું, 'સમય ઘણો થઇ ગયો છે. હું જાઉં છું.'

સીડી ઊતરતાં એના ચંપલનો અવાજ પણ પેલા કરતાં સાવ બોદો હતો. ગતિ પણ ધીમી હતી. હું એના પરાણે પછડાતાં પગલાંને જોઈ રહ્યો. એ નીચે ઊતરી. ગાડી સ્ટાર્ટ કરી. ફરી એક નજર મારા ઉપર પછી સ્ટીયરિંગ અને પછી વિશાળ, સૂના અને લાંબા રસ્તા ઉપર. થોડી જ ક્ષણોમાં એની કાયા હવાની લહેરખી બની ઊડી ગઈ અને એની જીવંત કાયા એ ઓરડામાં સમાઈ ગઈ!

એ કદાચ કારમાં હશે, કદાચ ઘરે પણ પહોંચી ગઈ હોય, કદાચ સૂઈ ગઈ હશે. પણ ના…. ઊંઘ તો આબે એવું હતું જ ક્યાં?

રાત્રીના બે થયા હતા. મારી નજર ટી.વી. ના શૉકેસ પર પડેલી ફ્રેમમાં મઢેલા અમારા ફોટા તરફ ગઈ. ફોટામાં એનો ગુલાબી ચહેરો, વાંકડિયાવાળ પિંક કલરનાં સલ્વાર – કુર્તામાં સજેલી એની ભરાવદાર કાયા, એના મરકમરક કરતા હોઠ અને એની નમણી આંખો – બધું મારી આંખોમાં કંડરાઈ ગયું. બધું જ. થયું, ફોટો ફ્રેમ હાથમાં લઈને મન ભરી જોઈ લઉં. હું ઊભો થયો. ફોટોફ્રેમ મારા હાથમાં લીધી ત્યાં કશોક ખખડાટ થયો. મારા ઘરમાં કે કદાચ બાજુવાળાના ઘરમાં.ફ્રેમ મારા હાથમાંથી છૂટી ગઈ. જોડાયેલી બંને ફ્રેમ તૂટીને અલગ થઈ ગઈ. સાંધવા કોશિશ કરી, પણ ન થઈ. મેં દીવાલના ટેકે એને ઊભી રાખી દીધી.

મેં પલંગમાં લંબાવ્યું. ઊંઘ ન આવી. એમ જ આખી રાત વીતી ગઈ. સવારના છાપાવાળાએ મારા વિચારોની દુનિયામાંથી મુક્ત કર્યો. હું છાપું વાંચતો હતો.

એ આવી. પલંગ પર બેઠી. બાજુમાં પડેલા ટેબલ પર ગોઠવેલી તૂટેલી ફોટોફ્રેમ જોઈ રહી. મેં કહ્યું, 'રાતે મારા હાથમાંથી પડી ગઈ અને તૂટી ગઈ!'

એણે મારી સામે જોયું ને ફરી એની આંખો નીચે ઢળી પડી. એની આંખોમાં ઘેન હતું. કદાચ આખી રાત સૂતી નહીં હોય. એની આંખોમાં પોપચાં ઊપસી આવ્યાં હતાં. મેં એને સુવડાવવાની કોશિશ કરતાં કહ્યુંઃ 'તારી આંખો ભારે લાગે છે. કદાચ તું આખી રાત સૂતી નથી. થોડી વાર આરામ કરી લે, પ્લીઝ!'

એણે જાણે કશું જ સાંભળ્યું ન હતું. એની આંખોમાં ઝળઝળિયાં આવ્યાં હતાં. એની આંખો છલકાઈ આવી હતી. એના ચહેરા ઉપર ચીપકી ગયેલું સ્મિત જાણે ખરી પડ્યું. હંમેશા સ્વચ્છ અને પહોળી રહેતી એની આંખોમાં સ્પષ્ટ દેખાતો મારો ચહેરો મને ધૂંધળો લાગ્યો. હર દિન કંઈક નવું જોવાની ઇચ્છા રાખતી એની આંખો હંમેશા નીચું જોવાનો પ્રયત્ન કરતી રહેતી. એનું બનાવટી સ્મિત અને છુપાવી રાખવા મથતી પીડા આપો આપ ચહેરા પર છતાં થઈ જતાં હતાં.

એરપૉર્ટ હવે દૂર ન હતું. સીટના ટેકા પર રાખેલો મારો હાથ એના ખભા પર પડતાં એના વિચારોમાં વિક્ષેપ પડ્યો. એણે મારી સામે જોયું. બીજી જ ક્ષણે નજર હટાવી બારીમાંથી દેખાતાં દ્રશ્ય જોવા લાગી. હું એની સામે જોઈ રહ્યો હતો, છતાં મારી સામે જોવાનું ટાળતી હતી.

એરપૉર્ટ આવ્યું. અમે નીચે ઊતાર્યા. મારી બૅગ એની પાસે હતી. બાકીનો સામાન મારી પાસે હતો.

એનાઉન્સમેન્ટ થઈ રહી હતી. લોકો પોતાના લગૅજ સાથે આમતેમ ઘૂમતા હતા. કોઈ પોતાના સ્થાન પર બેઠા હતા. કોઈ માતા કદાચ પોતાના દીકરાને વળાવી રહી હતી. કોઈ બહેન પોતાના ભાઈને, તો કોઈ પ્રિયતમા એના પ્રિયતમને. કોઈના હૈયામાં આનંદ હતો, તો કોઈના હૈયામાં દુઃખ. કોઈનામુખ પર મુસ્કુરાહટ, તો કોઈના મુખ પર વિષાદ. વસમી વિદાયના દ્રશ્યો ખડાં થતાં હતાં.

હવે વિમાન તરફ જવાનું હતું મેં એને કહ્યું, 'હવે તું જા.'

જાણે એણે કંઈ સાંભળ્યું જ નહોતું. અથવા તો મારો અવાજ જ કાન સુધી પહોંચ્યો ન હતો અથવા સાંભળ્યું હતું તો એની પાસે કોઈ પ્રત્યુત્તર ન હતો. એની આંખો ઊભરાઈ આવી હતી. હું જે કહી રહ્યો હતો એ જાણે પથ્થર પર પાણી! મને થયું, એની સુંદર – રૂપાળી કાયાને બાથમાં લઈ એકવાર ચૂમી લઉં, એનાં ઝુલફાંને એક વાર સંવારી લઉં, પણ એટલી હિંમત જ ક્યાં હતી મારામાં? એ પણ ઇચ્છતી હશે કે હંમેશની જેમ એ પણ મારી બાહોમાં સમાઈ જાય ને એક ચુંબન આપી દે. પણ એવું કશું ન થયું. એનામાં પણ હિંમત ખૂટી ગઈ હશે ને એટલે જ દૂર રહેવા ઇચ્છતી હશે.

બધા પ્રવાસીઓ વિમાન તરફ જવા લાગ્યા. હું પણ ગયો. બારી પાસે મારી સીટ હતી. બારીમાંથી બહાર જોયું, આકાશમાંથી તીખો તડકો વરસી રહ્યો હતો. કાચમાંથી દેખાતો એનો ચહેરો મને રેળાતો લાગ્યો.

વિમાનના એન્જિનના થડકારા સાથે મારા હદયના ધબકારાની ગતિ પણ વધી ગઈ. વિમાન રન-વે પર ચાલતું અનુભવ્યું. મેં ઊંડો શ્વાસ લીધો. ગંઠાયેલા શ્વાસને બહાર કાઢવા કોશિશ કરી. મેં આંખો બંધ કરી. બંધ આંખોના અંધારામાં એનો ચહેરો મને સ્પષ્ટ દેખાયો. એની આંખોમાંથી અશ્રુધારા વહી રહી હતી.

હું જાણે બધું જ છોડી જઈ રહ્યો હતો – બધું જ. બે વર્ષ પહેલાં આ જ રીતે મારાં સ્વજનોએ મને વિદાય આપી હતી, ત્યારે તેમની આંખોમાં દુઃખ સાથે હર્ષના આંસુ હતાં, એટલા માટે કે હું વિદેશ જઈ રહ્યો હતો એનો આનંદ પણ. આજે પણ એ લોકો એટલાં જ ખુશ હશે. એટલી જ આતુરતાથી મારી રાહ જોઈ રહ્યાં હશે. બમણો આનંદ હશે એમના ચહેરા ઉપર.

પણ એનો ચહેરો તો સાવ ફિક્કો હતો – સાવ ફિક્કો. એ કશીય આશા વગર મને વિદાય આપી રહી હતી. એની આંખોમાં માત્ર વિરહનાં જ આંસુ હતાં. એક થડકારા સાથે વિમાન ઊંંચકાયું. હું પણ… અને એ…

- રમેશ કે. પુરબિયા

પુસ્તક – વાર્તાઉત્સવ

Feedback :
rajmcprojects@gmail.com

Facebook:
www.facebook.com/errakeshr

10 Questions To Ask Before Getting Married

10 Questions To Ask Before Getting Married

Wedding season is just around the corner and marriage should not be taken lightly. If you are planning to get married in the near future you may wonder if you are ready to get married.

Here are a few questions that may help you assessing your situation:

Why are you getting married?
Just because you have always wanted to get married is not reasonable. Figure out the reasons you want to spend the rest of your life with this person, and make sure their flaws are flaws you can live with.

How will you raise children? Or stepchildren, if one or both of you already have them
Discuss thoroughly as a team whether or not you want kids. If your answer is yes discuss how you will raise them. What are your expectations from your partner as a parent? Are you compatible enough to agree on parenting styles? Will one of you stay home with them? Which one?

How will you handle financial matters?
Who is going to pay for groceries, cable, the mortgage, utilities, insurance, phone, travel, entertainment, and child care? Will you divide expenses in half or according to an equitable schedule according to how much each person makes? Will you have joint or separate accounts or both? Marriage includes regular debts and responsibilities. You need to know how much you will be able to spend on your own without consulting your spouse, if you will discuss bigger items together.

What about your sex life?
You should discuss and plan your sex life, if you are compatible in frequency and fidelity, how you will keep it fresh, and how you will handle changes. You should also thoroughly discuss boundaries and fetishes.

Will your partner be supportive?
Most of us want a partner who supports our hopes, dreams, and lifestyle we wish for. Make sure you agree about future education, places you want to live, and any major changes you hope for later.

Is it the right time?
Everything in life should take place at the right time for the people involved. If you cannot afford the life or wedding you want you can postpone it for a year or two, if you are getting married just because there is a baby coming make sure that you really love each other and want to be married to each other, it is possible to be effective co-parents without being married if that is not what you want.

How compatible are you?
You should share common goals and some interests to live a happy life together. If you do not agree on money, religion, politics, childcare, caring for aging parents, charity work, and how to spend free time it can cause friction. You do not need to agree on everything, but you do need to respect each other’s differences.

Do you trust him/her?
Trust is a basic fundamental of a healthy relationship. If they have proved untrustworthy in the past marriage will not suddenly change them. Be sure of your choice and be proud of your spouse.

Communication styles
Will you be able to communicate openly? How will you resolve disputes? Will you discuss everything daily or weekly? Decide how much space you need and how much you are ready to give.

What do you expect from marriage and from your partner?
Discuss openly what you both need and want from your relationship. Will you be able to live up to your partner’s expectations? Will they be able to meet yours? Marriage is an ongoing lifestyle, you must both be willing to grow and change your marriage as you grow and develop yourself, keep current with what your roles are and what you both want.

time to leave her

she doesn’t love you if she keeps on hurting you…
she doesn’t love you if she keeps secrets from you…
she doesn’t love you if she keeps you waiting and waiting…
she doesn’t love you if she compares you with otsher girls…
she doesn’t love you if she forgets all the important dates…
she doesn’t love you if she never gives you his time and attention…
NOW , When she doesn’t love you..when she is not giving you what you want from her…why are you waiting for it to happen.? SOME THINGS NEVER CHANGE…SO……CHANGE YOURSELF AND LEAVE HER…DON’T WAIT FOR IMPOSSIBLE TO HAPPEN…

Rakeshkumar Rajput

My dreams

I am tired of being the one who cares..
now I want someone who cares for me.
I am tired of being the one who fights for a relationship ….
now I someone who fights for me.
I am tired of waiting and waiting for phone calls and message…..
now I want someone to crave for my time and attention.
I want someone who dreams about me and thinks about me day and night.
I want someone who makes me feel loved, desired, craved for and really really special.
I want someone who makes me feel like his life is incomplete without me.
I don’t need someone to write love poems for me or sing love songs for me.
I don’t want someone to sweep me off my feet with his looks and his charm but YES I want someone to whom I can bare my soul without fear.
I want someone with whom I can be open and vulnerable without a single inhibition.
I just want someone who can put his arms around me, hug me tightly and take my pain away.
I just want a shoulder where I can keep my head and forget all my worries.
I want someone to fight the world for me and make me feel like the queen of his heart.
I want someone who loves me madly and crazily and shows me that he does…

Er.Rakeshkumar Rajput
feedbacks on
rajmcprojects@gmail.com
like us on :
errakeshr on Facebook

बिना किसी योग्यता के बनाए जा रहे इंजीनियर, भा. रे. का भगवान ही मालिक है..

ऐसी स्थिति में ट्रेन ट्रेक पर भगवान भरोसे ही चलती रहेगी, लेकिन इंजीनियरिंग विभाग के अधिकारी / कमेटी ने इसको भी दरकिनार करने के लिए एक अलग नियम बना दिया. तभी तो एक नियम विरुद्ध निर्णय के तहत सभी रेल पथ सुपरवाइजर को दि. 08.10.2008 से जेई बनाते हुए 01.11.2013 से सीनियर सेक्शन इंजीनियर बना दिया गया है. लेकिन इस जेई पद पर कार्य के अनुभव और कम से कम 3 साल के दैनिक जिम्मेदारी के जमीनी अनुभव और अन्य तकनीकी योग्यता तथा ट्रेनिग कोर्स की आवश्यकता का मापदंड तय नहीं किया गया है. पदोनती देते हुए रेलवे हित और अनावश्यक रूप से प्रभारी सीनियर सेक्शन इंजीनियर के ऊपर आने वाले अतिरिक्त कार्यभार के बारे में भी नहीं सोचा गया है. इसी तरह जेई में डाइरेक्ट आरआरबी से भर्ती होता है और 12 महीने की ट्रेनिंग के बाद पद पर पोस्टिंग होती है. कुछ डिपार्टमेंटल सेलेक्सन प्रोसीजर के बाद जेई-2 से पदोन्नत होकर जेई-1 बनाया जाता था. अब यह दोनों पद पांचवें वेतन आयोग में मर्ज हो जाने के बाद एक हो गए हैं.

फिर जेई पद पर 1997 से सितंबर 2008 तक सीनियर सेक्शन इंजीनियर के पद पर बैक डेट से पदोन्नति क्यों नहीं दी गई अथवा कमेटी ने इस पर विचार क्यों नहीं किया? इसी तरह पहले सेक्शन इंजीनियर के पद पर नियुक्ति होती थी, जिसे अब सीनियर सेक्शन इंजीनियर के पद में मर्ज कर दिया गया है, तो अब उनकी अगली पदोन्नति किस पद पर होगी, इस पर अधिकारियों या कमेटी ने अथवा रेल मंत्रालय ने विचार क्यों नहीं किया? एक गैर-तकनीकी इंटरमीडियट या मैट्रिक पास को जेई और सीनियर सेक्शन इंजीनियर बनाने के लिए नीति निर्धारित करते समय सभी माप दंड और नियमों को दरकिनार कर दिया गया, तो यह तय करना चाहिए था कि अब भारतीय रेल में डाइरेक्ट जेई होने के बाद भी उन्हें मात्र एक ही पदोन्नति मिलेगी और सीनियर सेक्शन इंजीनियर अब कोई भी पदोन्नति पाने हकदार नहीं होंगे.

तब देखें कि भारतीय रेल में इंजीनियरिंग डिग्री या डिप्लोमाधारी कितने लोग सर्विस ज्वाइन करते हैं. रेलमंत्री और प्रधानमंत्री को अबिलम्ब इन सभी पहलुओं पर ध्यान देते हुए पद में सीनियर/जूनियर का अंतर लाना चाहिए, वरना आने वाले दिनों में रेलवे का ट्रैक मेंटेनेंस और निर्माण कार्य बुरी तरह प्रभावित हो जाएगा. चूंकि पद का अंतर भी तो समाप्त हो रहा है. ग्रेड पे 4600 और ग्रेड पे 4800 दोनों ही सीनियर सेक्शन इंजीनियर हैं, फिर रेल को फायदा क्या है, क्या किसी ने इस बारे में सोचा है? केंद्रीय कैबिनेट में सभी कैबिनेट मिनिस्टर ही बना दिए जाएं, तो देश किस तरह चलेगा? उसी तरह बिना आवश्यक तकनीकी योग्यता के ही रेलवे के इंजीनियरिंग विभाग के सभी कर्मचारियों को सेक्शन इंजीनियर और सीनियर सेक्शन इंजीनियर बना दिया जाए, तो भारतीय रेल का भगवन ही मालिक है.

जबकि रेलवे में अक्षरशः ऐसा हो चुका है और अभी भी हो रहा है. रेलवे के अधिकारी को 3-5-10 साल में निश्चित पदोन्नति होना सुनिश्चित कर रखा गया है और इसके लिए अलग-अलग पदों का सृजन किया जाता है, लेकिन अधीनस्थ जेई/एसई और एसएसई उसी पद पर सेवानिवृत्त हो रहा है. इस भ्रष्ट व्यवस्था के चलते वह तंग आकर डायबेटिक हार्ट अटैक और हाई बीपी का मरीज हो रहा है. उससे 8 घंटे के बजाय 18 से 20 घंटा ड्यूटी ली जा रही है. इमरजेंसी के नाम पर मुख्यालय में ही उसे घंटों बैठे रखा जा रहा है. लेकिन इन सबके बदले उसे कोई अतिरिक्त भत्ता नहीं दिया जा रहा है.

इसके अलावा यदि कोई अधिकारी सामंतवादी सोच का आ गया, तो उनके पूरे परिवार को भी उसकी सेवा में लग्न पड़ रहा है. गैंग स्टाफ, जिसे रेलवे ट्रैक पर कार्य करना होता है, को ऐसे अधिकारियों के आदेश पर उन्हें उनके बंगले पर ड्यूटी पर लगाना होता है. जबकि उनके बंगले पर आए दिन होने वाली घरेलू पार्टियों में मेहमानों से उनका परिचय नौकर के रूप में करवाते हुए उनसे कार्य करवाया जाता है. ऐसी स्थित में अब आगे इनका भविष्य नए रेलमंत्री और प्रधानमंत्री को तय करना है.

Ref:
Suresh Tripathi, Editor,
105, Doctor House,
1st Floor, Raheja Complex,
Kalyan (West) - 421301.
Distt. Thane (Maharashtra). Contact:+919869256875 Email : editor@railsamachar.com, railwaysamachar@gmail.com

Save Girl , Save Child

कोर्ट में एक अजीब मुकदमा आया
एक सिपाही एक कुत्ते को बांध कर लाया
सिपाही ने जब कटघरे में आकर कुत्ता खोला
कुत्ता रहा चुपचाप, मुँह से कुछ ना बोला..!
नुकीले दांतों में कुछ खून-सा नज़र आ रहा था
चुपचाप था कुत्ता, किसी से ना नजर मिला रहा था
फिर हुआ खड़ा एक वकील ,देने लगा दलील
बोला, इस जालिम के कर्मों से यहाँ मची तबाही है
इसके कामों को देख कर इन्सानियत घबराई है
ये क्रूर है, निर्दयी है, इसने तबाही मचाई है
दो दिन पहले जन्मी एक कन्या, अपने दाँतों से खाई है
अब ना देखो किसी की बाट
आदेश करके उतारो इसे मौत के घाट
जज की आँख हो गयी लाल
तूने क्यूँ खाई कन्या, जल्दी बोल डाल
तुझे बोलने का मौका नहीं देना चाहता
लेकिन मजबूरी है, अब तक तो तू फांसी पर लटका पाता
जज साहब, इसे जिन्दा मत रहने दो
कुत्ते का वकील बोला, लेकिन इसे कुछ कहने तो दो
फिर कुत्ते ने मुंह खोला ,और धीरे से बोला
😔हाँ, मैंने वो लड़की खायी है😔
😔अपनी कुत्तानियत निभाई है😔
😔कुत्ते का धर्म है ना दया दिखाना😔
😔माँस चाहे किसी का हो, देखते ही खा जाना😔
😔पर मैं दया-धर्म से दूर नही😔
😔खाई तो है, पर मेरा कसूर नही😔
😔मुझे याद है, जब वो लड़की छोरी कूड़े के ढेर में पाई थी😔
😔और कोई नही, उसकी माँ ही उसे फेंकने आई थी😔
😔जब मैं उस कन्या के गया पास😔
😔उसकी आँखों में देखा भोला विश्वास😔
😔जब वो मेरी जीभ देख कर मुस्काई थी😔
😔कुत्ता हूँ, पर उसने मेरे अन्दर इन्सानियत जगाई थी😔
😔मैंने सूंघ कर उसके कपड़े, वो घर खोजा था😔
😔जहाँ माँ उसकी थी, और बापू भी सोया था😔
😔मैंने भू-भू करके उसकी माँ जगाई😔
😔पूछा तू क्यों उस कन्या को फेंक कर आई😔
😔चल मेरे साथ, उसे लेकर आ😔
😔भूखी है वो, उसे अपना दूध पिला😔
😔माँ सुनते ही रोने लगी😔
😔अपने दुख सुनाने लगी😔
😔बोली, कैसे लाऊँ अपने कलेजे के टुकड़े को😔
😔तू सुन, तुझे बताती हूँ अपने दिल के दुखड़े को😔
😔मेरी सासू मारती है तानों की मार😔
😔मुझे ही पीटता है, मेरा भतार😔
😔बोलता है लङ़का पैदा कर हर बार 😔
😔लङ़की पैदा करने की है सख्त मनाही😔
😔कहना है उनका कि कैसे जायेंगी ये सारी ब्याही😔
😔वंश की तो तूने काट दी बेल😔
😔जा खत्म कर दे इसका खेल😔
😔माँ हूँ, लेकिन थी मेरी लाचारी😔
😔इसलिए फेंक आई, अपनी बिटिया प्यारी😔
😔कुत्ते का गला भर गया😔
😔लेकिन बयान वो पूरे बोल गया....!😔
😔बोला, मैं फिर उल्टा आ गया😔
😔दिमाग पर मेरे धुआं सा छा गया😔
😔वो लड़की अपना, अंगूठा चूस रही थी😔
😔मुझे देखते ही हंसी, जैसे मेरी बाट में जग रही थी😔
😔कलेजे पर मैंने भी रख लिया था पत्थर😔
😔फिर भी काँप रहा था मैं थर-थर😔
😔मैं बोला, अरी बावली, जीकर क्या करेगी😔
😔यहाँ दूध नही, हर जगह तेरे लिए जहर है, पीकर क्या करेगी😔
😔हम कुत्तों को तो, करते हो बदनाम😔
😔परन्तु हमसे भी घिनौने, करते हो काम😔
😔जिन्दी लड़की को पेट में मरवाते हो😔
😔और खुद को इंसान कहलवाते हो😔
😔मेरे मन में, डर कर गयी उसकी मुस्कान
😔लेकिन मैंने इतना तो लिया था जान😔
😔जो समाज इससे नफरत करता है😔
😔कन्याहत्या जैसा घिनौना अपराध करता है😔
😔वहां से तो इसका जाना अच्छा😔
😔इसका तो मर जान अच्छा😔
😔तुम लटकाओ मुझे फांसी, चाहे मारो जूत्ते😔
😔लेकिन खोज के लाओ, पहले वो इन्सानी कुत्ते😔
😥लेकिन खोज के लाओ, पहले वो इन.👏👏👏